{"id":58,"date":"2013-09-25T10:59:20","date_gmt":"2013-09-25T08:59:20","guid":{"rendered":"http:\/\/localhost\/wordpress\/?page_id=55"},"modified":"2017-12-14T20:11:44","modified_gmt":"2017-12-14T19:11:44","slug":"oferta","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/ppwasilkow.archibial.pl\/?page_id=58","title":{"rendered":"Historia parafii"},"content":{"rendered":"

RYS HISTORYCZNY PARAFII PRZEMIENIENIA PA\u0143SKIEGO W WASILKOWIE<\/span><\/p>\n

Powstanie parafii rzymskokatolickiej w Wasilkowie wi\u0105\u017ce si\u0119 z nadaniem osadzie praw miejskich przez ostatniego w\u0142adc\u0119 z dynastii Jagiellon\u00f3w – Zygmunta Augusta. Dekretem z 10.XII.1566 r. Kr\u00f3l wyda\u0142 przywilej, zezwalaj\u0105cy na powstanie niezale\u017cnej parafii wasilkowskiej, kt\u00f3rej nadano 5 w\u0142\u00f3k ziemi na folwark plebana oraz 10 w\u0142\u00f3k na osadzenie ch\u0142op\u00f3w. \u00d3wczesnym zwyczajem, przy powstaj\u0105cym ko\u015bciele za\u0142o\u017cono r\u00f3wnie\u017c cmentarz.<\/span><\/p>\n

Pierwsz\u0105 drewnian\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119 wzniesiono na tzw. Ko\u015bcielisku, w pobli\u017cu dzisiejszego ko\u015bcio\u0142a pw. Przemienienia Pa\u0144skiego. Miejsce wyznaczone na powstanie parafii zosta\u0142o zmienione przez mieszczan z powodu znacznej odleg\u0142o\u015bci od centrum miasta oraz blisko\u015bci podmok\u0142ych teren\u00f3w okalaj\u0105cych ko\u015bcielne wzg\u00f3rze, kt\u00f3re w znaczny spos\u00f3b utrudnia\u0142y. Grunty zakupione pod budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a znajdowa\u0142y si\u0119 naprzeciw po\u0142udniowo-zachodniego rogu rynku (obecnie ko\u015bci\u00f3\u0142 NMP Matki Mi\u0142osierdzia). Pierwszym proboszczem mianowano Miko\u0142aja Komorowskiego. Parafia wasilkowska wesz\u0142a terytorialnie do dekanatu knyszy\u0144skiego diecezji wile\u0144skiej.<\/span><\/p>\n

Tytu\u0142 \u015bwi\u0105tyni – Zwiastowania NMP pojawia si\u0119 po raz pierwszy w wizytacyjnym opisie z 20.XI.1633 r. Nie ma do dzisiaj zgodno\u015bci, czy by\u0142 to pierwszy tytu\u0142 \u015bwi\u0105tyni w Wasilkowie. Opis wzmiankuje, \u017ce w g\u0142\u00f3wnym o\u0142tarzu widnia\u0142 wizerunek ukoronowania NMP, w bocznych natomiast obrazy \u015bw. Benona i stary \u015bw. Krzy\u017ca (by\u0107 mo\u017ce przeniesiony z ko\u015bci\u00f3\u0142ka na wzg\u00f3rzu). W 1702 roku dokonano rozbi\u00f3rki ko\u015bcio\u0142a, gdy\u017c znajdowa\u0142 si\u0119 on w op\u0142akanym stanie i wymaga\u0142 gruntownej przebudowy. Prace nad budow\u0105 nowego obiektu nadzorowa\u0142 wikariusz bia\u0142ostocki ks. Albert Go\u0142\u0119biewski, mianowany komendariuszem wasilkowskim. Nowy ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny otrzyma\u0142 tytu\u0142 \u015aw. Tr\u00f3jcy.<\/span><\/p>\n

W po\u0142owie XVIII wieku na znaczeniu mocno zyska\u0142 r\u00f3d Branickich. Staraniem starosty wasilkowskiego, Jana Klemensa Branickiego, w 1749 roku kr\u00f3l August III podpisa\u0142 dokument afiliacyjny, na mocy kt\u00f3rego ko\u015bci\u00f3\u0142 w Wasilkowie sta\u0142 si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 parafii bia\u0142ostockiej. Po wej\u015bciu edyktu w \u017cycie obowi\u0105zki proboszcza przej\u0105\u0142 ks. Jan Bastowski. Kapitu\u0142a w Wilnie zatwierdzi\u0142a afiliowanie ko\u015bcio\u0142a dopiero w 1752 roku. Pod w\u0142asno\u015b\u0107 bia\u0142ostockiej parafii przeszed\u0142 r\u00f3wnie\u017c pleba\u0144ski folwark w powierzchni 13 w\u0142\u00f3k. Zapisy wizytacyjne ko\u015bcio\u0142a z 1787 roku okre\u015blaj\u0105 dok\u0142adnie wystr\u00f3j wn\u0119trza i wyposa\u017cenie \u015bwi\u0105tyni. Ko\u015bci\u00f3\u0142 mia\u0142 troje drzwi i 9 okien, z kt\u00f3rych 1 by\u0142o za wielkim o\u0142tarzem, 1 w skarbcu, 1 w zakrystii, i 1 nad ni\u0105. \u015aciany by\u0142y jeszcze dobre i zdrowe, ale dach wymaga\u0142 remontu. We wn\u0119trzu pod\u0142oga by\u0142a z cegie\u0142, miejscami oczekiwa\u0142a naprawy. Istnia\u0142y 3 o\u0142tarze: wielki \u015bw. J\u00f3zefa, po prawej Pana Jezusa Ukrzy\u017cowanego, po lewej \u015bw. Anny – wszystkie staro\u015bwieckiej snycerskiej roboty, malowane, miejscami wyz\u0142acane. Nieopodal ko\u015bcio\u0142a znajdowa\u0142 si\u0119 cmentarz grzebalny.<\/span><\/p>\n

W czasie rozbior\u00f3w Wasilk\u00f3w pocz\u0105tkowo znalaz\u0142 si\u0119 pod zaborem pruskim. Na mocy traktatu w Tyl\u017cy w 1807 r. okr\u0119g bia\u0142ostocki przeszed\u0142 pod zab\u00f3r rosyjski, wraz z powiatami: bielskim, drohickim, d\u0105browskim i suraskim. Ju\u017c w sejmie czteroletnim podj\u0119to uchwa\u0142\u0119 nakazuj\u0105c\u0105 proboszczom i miejscowym w\u0142adzom przenosi\u0107 cmentarze na obrze\u017ca miast, z dala od uj\u0119\u0107 wody pitnej, aby ograniczy\u0107 mo\u017cliwo\u015b\u0107 wybuchu epidemii. Liczne zarazy nawiedza\u0142y w tym czasie obszar ca\u0142ego pa\u0144stwa. Ocalenie przed chorob\u0105 przypisywano sile modlitwy w okre\u015blonych miejscach, gdzie z czasem powstawa\u0142y sanktuaria, jak np. \u015awi\u0119ta Woda ko\u0142o Wasilkowa czy prawos\u0142awna \u015awi\u0119ta G\u00f3ra Grabarka. Dokumenty wizytacji parafii z roku 1818 podaj\u0105, \u017ce miejscowy cmentarz nie znalaz\u0142 jeszcze przeniesiony.<\/span><\/p>\n

Po 1820 roku, zgodnie z nakazem carskim przy parafii powsta\u0142a szko\u0142a, o kt\u00f3rej utrzymanie mieli zatroszczy\u0107 si\u0119 miejscowi katolicy. Do 1828 r. przy parafii istnia\u0142 dom szpitalny dla starc\u00f3w i kalek, kt\u00f3ry rozebrano z powodu z\u0142ego stanu technicznego. W tym samym roku dokonano przeniesienia cmentarza w miejsce pierwszego ko\u015bcio\u0142a z XVI wieku na wzg\u00f3rzu. W tym samym w Wasilkowie lokalizacj\u0119 zmieni\u0142y nekropolie unicka i \u017cydowska. W 1839 roku ukaz carski zlikwidowa\u0142 Ko\u015bci\u00f3\u0142 unicki, a grekokatolik\u00f3w wcieli\u0142 do cerkwi prawos\u0142awnej. Wybuch powstania styczniowego przyni\u00f3s\u0142 mieszka\u0144com Wasilkowa nasilon\u0105 fal\u0119 represji za udzia\u0142 miejscowych w walkach i dzia\u0142alno\u015b\u0107 konspiracyjn\u0105. 13.VIII.1864 r. zes\u0142ano na Sybir proboszcza wasilkowskiego Piotra Lebiedzi\u0144skiego. Dwa lata p\u00f3\u017aniej w\u0142adze odebra\u0142y parafii ufundowan\u0105 w 1766 roku przez starost\u0119 Jana Kruszewskiego kapliczk\u0119 Serca Pana Jezusa. Najbardziej dotkliwa decyzja przysz\u0142a jednak w lipcu tego samego roku. Specjalna komisja wyda\u0142a decyzj\u0119 o natychmiastowym zamkni\u0119ciu ko\u015bcio\u0142a \u015aw. Tr\u00f3jcy, w uzasadnieniu podaj\u0105c, \u017ce grozi on zawaleniem. Decyzja zosta\u0142a odrzucona i a\u017c do 14.III.1867 r. mimo zakazu odbywa\u0142y si\u0119 w \u015bwi\u0105tyni nabo\u017ce\u0144stwa. Silny op\u00f3r wasilkowian w walce o sw\u00f3j ko\u015bci\u00f3\u0142 prze\u0142ama\u0142a dopiero interwencja oddzia\u0142u kozak\u00f3w, kt\u00f3rzy w brutalny spos\u00f3b rozp\u0119dzili t\u0142um blokuj\u0105cy wej\u015bcie do ko\u015bcio\u0142a. Aresztowanych w zawi\u0105zanej b\u00f3jce wywieziono wg\u0142\u0105b Rosji. Wyposa\u017cenie ko\u015bcio\u0142a przej\u0119\u0142a parafia prawos\u0142awna, a drewniany ko\u015bci\u00f3\u0142 po 170 latach istnienia zr\u00f3wnano z ziemi\u0105. Parafian ponownie w\u0142\u0105czono administracyjnie do Bia\u0142egostoku.<\/span><\/p>\n

KO\u015aCI\u00d3\u0141 PW. PRZEMIENIENIA PA\u0143SKIEGO<\/span>
\nDopiero na pocz\u0105tku lat 80-tych XIX stulecia pr\u00f3by odbudowania \u015bwi\u0105tyni sta\u0142y si\u0119 mo\u017cliwe do zrealizowania. W 1881 roku na tronie Rosji zasiad\u0142 car Aleksander III Romanow, kt\u00f3ry w manife\u015bcie u\u0142askawiaj\u0105cym przywr\u00f3ci\u0142 wolno\u015b\u0107 m.in. mieszka\u0144com Wasilkowa zes\u0142anym na nieludzk\u0105 ziemi\u0119 za rz\u0105d\u00f3w jego poprzednika. Zes\u0142a\u0144cy silnie wsparli ruch odbudowy ko\u015bcio\u0142a. Pomimo licznych utrudnie\u0144 ze strony w\u0142adz i braku wystarczaj\u0105cych \u015brodk\u00f3w uda\u0142o si\u0119 uzyska\u0107 stosowne pozwolenie i zakupi\u0107 grunty pod budow\u0119. Pomocne w \u017cmudnej procedurze uzyskania koniecznych zezwole\u0144 okaza\u0142y si\u0119 rady \u017conatego z Polk\u0105, wysoko postawionego urz\u0119dnika miejskiego, kt\u00f3ry w sekrecie, za po\u015brednictwem swej \u017cony, informowa\u0142 Franciszka R\u00f3\u017ca\u0144skiego, kieruj\u0105cego budow\u0105 nowopowstaj\u0105cej \u015bwi\u0105tyni, o tym, jak nale\u017cy skutecznie prowadzi\u0107 rozmowy w urz\u0119dzie. Ostatecznie niemal bezp\u0142atnie uzyskano sporz\u0105dzenie projektu i doz\u00f3r techniczny. Przy zbi\u00f3rkach pieni\u0119dzy uczestniczy\u0142a bia\u0142ostoczanka Anna Koz\u0142owska. Autorem projektu nowego murowanego ko\u015bcio\u0142a by\u0142 Romuald Lenczewski z Le\u0144c. Po trzech latach budowy konsekrowano \u015bwi\u0105tyni\u0119 pw. Przemienienia Pa\u0144skiego, kt\u00f3ra stan\u0119\u0142a po 300 latach ponownie na wzg\u00f3rzu, nieopodal pierwszej drewnianej kaplicy z 1566 roku. Tytu\u0142 ko\u015bcio\u0142a parafialnego otrzyma\u0142a jednak dopiero w 1907 roku. Uroczystej konsekracji dokona\u0142 dziekan bia\u0142ostocki Wilhelm Szwarc, kt\u00f3ry od pocz\u0105tku sprawowania swego urz\u0119du czyni\u0142 starania o przywr\u00f3cenie administracyjnie odr\u0119bnej parafii w Wasilkowie, zlikwidowanej w 1866 roku. Budowniczy katedry bia\u0142ostockiej spotka\u0142 si\u0119 jednak ze zdecydowanym uporem w\u0142adz carskich, kt\u00f3ry spowodowa\u0142, \u017ce dopiero w 1898 roku wsp\u00f3lnota wasilkowska otrzyma\u0142a odr\u0119bnego duszpasterza filialist\u0119.<\/span><\/p>\n

Cmentarz przy ko\u015bciele pozosta\u0142 czynny do roku 1895, kiedy to pot\u0119\u017cny po\u017car strawi\u0142 niemal po\u0142ow\u0119 miasta (209 dom\u00f3w) i poch\u0142on\u0105\u0142 10 ofiar \u015bmiertelnych. Zniszczenia by\u0142y na tyle dotkliwe, \u017ce nale\u017ca\u0142o wykona\u0107 nowy plan zagospodarowania przestrzennego dla ca\u0142ej miejscowo\u015bci. W nowym projekcie wydzielono miejsce na nowy cmentarz grzebalny poza miastem (w\u00f3wczas ponad 700 m od najbli\u017cszych zabudowa\u0144). W 1911 roku ko\u015bci\u00f3\u0142 przebudowano.<\/span><\/p>\n

Po odzyskaniu przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci parafia odzyska\u0142a zabytkow\u0105 kapliczk\u0119 Serca Pana Jezusa. Wzniesiono r\u00f3wnie\u017c pami\u0105tkowy krzy\u017c w miejscu rozebranego w 1867 roku ko\u015bcio\u0142a \u015aw. Tr\u00f3jcy. Obraz z g\u0142\u00f3wnego o\u0142tarza tamtej \u015bwi\u0105tyni znajduje si\u0119 dzisiaj na zwie\u0144czeniu o\u0142tarza g\u0142\u00f3wnego ko\u015bcio\u0142a Przemienienia Pa\u0144skiego. Obrazy za\u015b nad bocznymi o\u0142tarzami pochodz\u0105 z kaplicy wybudowanej w latach 1927-28 na placu po rozebranym ko\u015bciele.<\/span><\/p>\n

W 1966 roku konsekrowano na tym symbolicznym miejscu now\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119 pw. NMP Matki Mi\u0142osierdzia. Nowa, wi\u0119ksza \u015bwi\u0105tynia, do roku 1983 pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 ko\u015bcio\u0142a parafialnego.<\/span><\/p>\n

Po podziale proboszczem zosta\u0142 ks. Tadeusz Zajkowski.<\/span><\/p>\n

W 1996 roku wydzielono z cz\u0119\u015bci parafii Przemienienia Pa\u0144skiego oddzieln\u0105 parafi\u0119 Matki Boskiej Bolesnej.<\/span><\/p>\n

ZABYTKOWE WYPOSA\u017bENIE KO\u015aCIO\u0141A<\/span><\/p>\n

Obiekty obj\u0119te ochron\u0105 prawn\u0105 znajduj\u0105ce si\u0119 na terenie parafii pw. Przemienienia Pa\u0144skiego w\u00a0Wasilkowie:<\/span>
\n 1. Rze\u017aba krucyfiks z I po\u0142. XVII w., wykonana w stylu baroku ludowego, z\u00a0wp\u0142ywem akcent\u00f3w gotyckich.<\/span>
\n 2. Rze\u017aba krucyfiks z II po\u0142. XVIII w., p\u00f3\u017any barok.<\/span>
\n 3. Obrazy – stacje Drogi Krzy\u017cowej, ufundowane przez Franciszka R\u00f3\u017ca\u0144skiego w 1886 r.<\/span>
\n 4. Rze\u017aba Matki Bo\u017cej w koronie na zwie\u0144czeniu ambony – II po\u0142. XVIII w.<\/span>
\n 5. Ambona w stylu neobarokowym z\u00a0ko\u0144ca XIX w.<\/span>
\n 6. O\u0142tarz g\u0142\u00f3wny – neobarokowo-neoklasycystyczna konstrukcja architektoniczna z elementami dekoracyjnymi z ko\u0144ca XIX w. W g\u00f3rnej cz\u0119\u015bci o\u0142tarza znajduje si\u0119 obraz \u015aw. Tr\u00f3jcy z II po\u0142. XIX w. <\/span>
\n 7. O\u0142tarze boczne oraz obrazy Micha\u0142a Archanio\u0142a i Chrystusa Pana z\u00a0ko\u0144ca XIX w.<\/span>
\n 8. Obraz Ukrzy\u017cowanie z I po\u0142. XIX w.<\/span>
\n 9. Konfesjona\u0142 z II po\u0142. XIX w.<\/span>
\n 10.\u00a0Kropielnica z 1860 r.<\/span><\/p>\n

\"img5\"<\/a><\/span><\/p>\n

—–<\/span><\/p>\n

Artyku\u0142 w miesi\u0119czniku DROGI MI\u0141OSIERDZIA nr 12(88)<\/strong><\/span><\/p>\n

Andrzej Nowakowski<\/span><\/p>\n

Geneza powstania parafii jest zwi\u0105zana z decyzj\u0105 kr\u00f3la Zygmunta Augusta, kt\u00f3ry w 1563 r. poleci\u0142 panu Wo\u0142\u0142owiczowi \u2013 podskarbiemu litewskiemu, za\u0142o\u017cy\u0107 miasto Wasilk\u00f3w. Proboszcz otrzyma\u0142 od niego ziemi\u0119 pod budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a. Pierwszy drewniany ko\u015bci\u00f3\u0142 pw. Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny Wniebowzi\u0119cia zosta\u0142 wzniesiony poza miastem, ale w XVI w. \u015bwi\u0105tynia ta zosta\u0142a przeniesiona na plac przy rynku miejskim. Drugi drewniany ko\u015bci\u00f3\u0142 pw. \u015awi\u0119tej Tr\u00f3jcy wzniesiono w 1702 r. \u2013 by\u0142 kryty gontem i mia\u0142 ceglan\u0105 posadzk\u0119. W czasie zabor\u00f3w, w roku 1867 w\u0142adze carskie zamkn\u0119\u0142y \u015bwi\u0105tyni\u0119 w wyniku represji za udzia\u0142 mieszka\u0144c\u00f3w Wasilkowa w Powstaniu Styczniowym. W czasie p\u00f3\u017aniejszym zosta\u0142 on rozebrany. W roku 1879 wierni z\u0142o\u017cyli petycj\u0119 do ministra spraw wewn\u0119trznych Rosji z podpisami mieszka\u0144c\u00f3w Wasilkowa o wydanie zezwolenia na budow\u0119 nowego ko\u015bcio\u0142a, deklaruj\u0105c pokrycie koszt\u00f3w budowy. Projekt wykonany przez znanego w owym czasie architekta Romualda Lenczewskiego, zosta\u0142 zatwierdzony w listopadzie 1880 r. Du\u017cy wk\u0142ad w uzyskanie pozwolenia na budow\u0119 mia\u0142 dziekan bia\u0142ostocki ks. Wilhelm Szwarc. Nowy ko\u015bci\u00f3\u0142 murowany usytuowano za miastem (przy obecnej ulicy Ko\u015bcielnej) i nadano wezwanie Przemienienia Pa\u0144skiego. Budow\u0119 nowej \u015bwi\u0105tyni uko\u0144czono w 1883 r.<\/span>
\nPowsta\u0142 niewielkich rozmiar\u00f3w ko\u015bci\u00f3\u0142 jednonawowy, z wysuni\u0119t\u0105 przed fasad\u0119 frontow\u0105 wie\u017c\u0105. Prezbiterium jest ni\u017csze od nawy ko\u015bcio\u0142a i zako\u0144czone absyd\u0105. Zakrystie znajduj\u0105 si\u0119 po obu stronach prezbiterium. Architekt Lenczewski wzorowa\u0142 si\u0119 na budowlach roma\u0144skich, st\u0105d wyra\u017ane rozcz\u0142onkowanie bry\u0142y \u015bwi\u0105tyni, nie tylko ze wzgl\u0119du na funkcje, ale r\u00f3wnie\u017c przestrzennie. Ca\u0142a budowla wydaje si\u0119 jakby by\u0142a sk\u0142adank\u0105 poszczeg\u00f3lnych bry\u0142. Ca\u0142o\u015b\u0107 jednak mie\u015bci si\u0119 w klasycznych proporcjach. Ciekawie zosta\u0142a rozwi\u0105zana elewacja frontowa. Wie\u017ca niezbyt wysoka \u2013 murowana, sk\u0142ada si\u0119 z dw\u00f3ch kondygnacji. Przykryta strzelistym, ostros\u0142upowym, o\u015bmiobocznym he\u0142mem. Na ko\u0144cach \u015bciany frontowej, po obu stronach o\u015bmioboczne filary zako\u0144czone strzelistymi ostros\u0142upami, kt\u00f3re podkre\u015blaj\u0105 wertykalno\u015b\u0107 frontowej elewacji. Ko\u015bci\u00f3\u0142 skromny w detale, jedynie w \u015bcianach bocznych pilastry i gzymsy oraz przy wie\u017cy szkarpy. Strop p\u0142aski, drewniany, zatarty tynkiem wapiennym na podbitce trzcinowej. Wn\u0119trze malowane, bardziej ozdobne prezbiterium ze sklepieniem ceglanym. Wi\u0119\u017aba dachowa o konstrukcji wieszarowej w cz\u0119\u015bci z oryginalnymi elementami ciosanymi. Dach pokryty blach\u0105 p\u0142ask\u0105 ocynkowan\u0105.<\/span>
\nPami\u0119tajmy, \u017ce ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142 budowany w okresie zabor\u00f3w, gdzie mo\u017cliwo\u015bci finansowe parafian zdeterminowa\u0142y wielko\u015b\u0107 i form\u0119 \u015bwi\u0105tyni. Na pewno by\u0142 to du\u017cy wysi\u0142ek parafii. Budowano wtedy oszcz\u0119dnie i wida\u0107 to chocia\u017cby na przyk\u0142adzie wie\u017cy \u2013 jest niewysoka, w g\u0142\u00f3wnym korpusie ceglanym, nieznacznie tylko wy\u017csza od kalenicy dachu, jednak he\u0142m jest bardzo strzelisty, co w sumie tworzy obraz wie\u017cy solidnej i strzelistej. Ko\u015bci\u00f3\u0142 pw. Przemienienia Pa\u0144skiego w Wasilkowie zosta\u0142 wpisany do rejestru zabytk\u00f3w dnia 11 listopada 1987 r. i obecnie figuruje pod numerem A-505.<\/span>
\nTrzeba wspomnie\u0107, \u017ce po odzyskaniu przez Polsk\u0119 niepodleg\u0142o\u015bci by\u0142y plany rozbudowy ko\u015bcio\u0142a \u2013 g\u0142\u00f3wnie frontonu (1923 r.). Doprojektowano po obu stronach wie\u017cy kaplice z niszami zewn\u0119trznymi, attyk\u0119 z tralkami i woltami. Wie\u017c\u0119 podniesiono i zmieniono kszta\u0142t he\u0142mu, dodano latarenk\u0119 na zwie\u0144czeniu z krzy\u017cem. Rozbudowa nada\u0142aby elewacji wej\u015bciowej bardziej barokowego wygl\u0105du. Z przyczyn nieznanych do rozbudowy nie dosz\u0142o, a ko\u015bci\u00f3\u0142 pozosta\u0142 w niezmienionych kszta\u0142tach i proporcjach, o kt\u00f3ry parafianie na czele z ks. proboszczem Janem Pochodowiczem dbaj\u0105. Obecnie prowadzone s\u0105 prace remontowe, maj\u0105ce na celu zachowanie pierwotnego kszta\u0142tu i walor\u00f3w architektonicznych \u015bwi\u0105tyni, kt\u00f3ra b\u0119dzie \u015bwiadectwem wysi\u0142ku naszych przodk\u00f3w.<\/span><\/p>\n

\"\"
\nKoncepcja elewacji frontowej ko\u015bcio\u0142a wasilkowskiego z 1923 r.<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

RYS HISTORYCZNY PARAFII PRZEMIENIENIA PA\u0143SKIEGO W WASILKOWIE Powstanie parafii rzymskokatolickiej w Wasilkowie wi\u0105\u017ce si\u0119 z nadaniem osadzie praw miejskich przez ostatniego w\u0142adc\u0119 z dynastii Jagiellon\u00f3w – Zygmunta Augusta. Dekretem z 10.XII.1566 r. Kr\u00f3l wyda\u0142 przywilej, zezwalaj\u0105cy na powstanie niezale\u017cnej parafii wasilkowskiej, kt\u00f3rej nadano 5 w\u0142\u00f3k ziemi na folwark plebana oraz 10 w\u0142\u00f3k na osadzenie ch\u0142op\u00f3w. […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":3,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"_links_to":"","_links_to_target":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ppwasilkow.archibial.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/58"}],"collection":[{"href":"https:\/\/ppwasilkow.archibial.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/ppwasilkow.archibial.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ppwasilkow.archibial.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ppwasilkow.archibial.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=58"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/ppwasilkow.archibial.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/58\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2064,"href":"https:\/\/ppwasilkow.archibial.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/58\/revisions\/2064"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ppwasilkow.archibial.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=58"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}